Twee keer top 10 in Zandvoort

Jelle-Wietse Jongedijk en Lars van Ark reden een wedstrijd van de NL Gravel Series in Zandvoort en wisten beiden een top 10-klassering te realiseren. Tibor Zwaan zocht letterlijk en figuurlijk grenzen op en volbracht een tocht van vierhonderd (!) kilometer langs de grenzen van ons land.

Van Ark keek tevreden terug. "De NL Gravel Series op Zandvoort blijft altijd een beetje een aparte, maar wél leuke gravelkoers. Het is een pittig rondje met korte klimmetjes en veel technische bochten, waardoor sommige stukken bijna aan een veldrit doen denken. In het begin voelde ik me erg goed. Ik zat mooi mee in de eerste groep, maar er werd constant tactisch aangevallen en ik belandde uiteindelijk samen met Martijn Braspennings achter de kopgroep. Een paar rondes later konden we nog wat jongens uit die eerste groep oprapen en op de klimmetjes lossen, waardoor we uiteindelijk voor plek vier konden strijden. Martijn probeerde me ronde na ronde te lossen op het zwaarste klimmetje, maar hij kwam niet van me af. Tot ik in de een-na-laatste ronde een bidon aannam en hij precies op dat moment een aanval plaatste. Uiteindelijk reed ik nog naar een prima vijfde plek."

Ook Jongedijk stond aan de start, al twijfelde hij lang in de aanloop. "De hele week voelde ik me al niet helemaal fit, maar op de ochtend zelf besloot ik toch die kant op te gaan en er gewoon een mooie dag van te maken. Door een lange rij bij het aanmelden lukte het helaas niet meer om het parcours te verkennen. Daardoor fietste ik vanaf de start eigenlijk direct achter de feiten aan. Ik kwam terecht in de tweede groep en heb daar ongeveer de helft van de koers in meegereden. Vervolgens kon ik wegrijden uit de groep en samen met Bart van Dieren een goed tempo rijden en konden we nog mooi wat renners terugpakken Na drie uur koers kwam ik als zevende over de streep. Uiteindelijk wel een prima dagje en resultaat."

Zwaan zoekt grenzen op

Tibor Zwaan reed de Borderride 400 Gravel. "Wat een dag! Bijna 400 kilometer en ruim 5.000 hoogtemeters maakten deze editie van de Borderride een echte overlevingstocht. Na 55 kilometer asfalt begon het echte werk: technische klimmen, uitdagende afdalingen en gravelstroken die soms meer op een MTB-route leken. Gelukkig was de Giant Revolt met 50 mm Schwalbe-banden de perfecte keuze. Vanaf het begin zat ik in de kopgroep, samen met Bram Tankink, Rudi van Houts en nog een jonge renner. In de prachtige Eifel genoten we van eindeloze gravelwegen en schitterende vergezichten. Rond kilometer 180 kreeg ik een flinke dip, maar een bord pasta op kilometer 200 bracht de energie terug. Daarna geen slecht moment meer gehad. Met nog 40 kilometer te gaan moest Bram afhaken en reden Rudi en ik samen naar de finish. Net voor het donker maakten we deze monstertocht af...."